Alhoewel het gisteren 22 graden was, lijkt het wel of Luna in de sneeuw zit op de volgende  

foto. Ze zit echter te hijgen van de warmte.

 

Bij de depot waar Pascale momenteel zit voor haar werk, staat dus een grote

boom die enkel pluisjes verloren is. Het leek wel een sneeuwtapijt.

Gelukkig moest ons meisje er niet van niezen.

 

 

Op 22 december is Luna 1 jaar geworden.

Wat gaat de tijd toch snel, het lijkt pas gisteren toen dat klein

spook hier haar intrede deed maar het is al bijna een jaar geleden.

 

Bij een verjaardag hoort natuurlijk taart.

 

 

 

Ik had deze stiekem op de grond gezet terwijl de hondjes buiten waren.

Dus bij binnenkomst ben ik maar beginnen zingen van "er is er 1 jarig..."

Luna lijkt te denken "Wie? Ik?"

 

 

 

en toen kreeg ze haar taartje in het oog

 

 

 

Hmm wat is dat toch. In eerste instantie wist ze niet goed wat ze ermee moest doen.

Ik heb dan maar een partje van de taart afgebroken en daar is ze mee op de bank  

gekropen.

 

 

 

Nog niet goed wetende wat ermee te doen is ze uiteindelijk toch maar gaan proeven.

 

 

 

En hmmmmmm wat was dat lekker...

 

 

 

Maar op een verjaardag hoort natuurlijk ook een kadootje,

 

 

 

een kieke!!!

 

 

 

Het beestje heeft het welgeteld twee dagen overleeft, jammer genoeg...

 

 

 

 

Dit huisje kwamen we tegen in de tuin bij vrienden van ons en kon het dus absoluut niet nalaten om er een foto met Luna van te maken.

 

 

 

Ze heeft nog zo haar best gedaan om de kabouter te verstoppen, maar veel schuiner kon ze  

niet gaan zitten of ze zou omgevallen zijn.

 

 

 

 

We hebben een lekker weekendje in St.-Vith achter de rug.

Luna heeft voor het eerst los gelopen maar dat had ik beter niet

gedaan terwijl ze samen was met Chanel een basset.

Ze zijn samen op jacht geweest en hebben een trofee meegebracht.

Nou niet meteen iets waarvan je denkt dat een jachthond komt aanlopen...

nl. een schoenzool, en lekker dat dat is...

 

 

Chanel was na deze strooptocht dan ook helemaal uitgeput.

 

 

Ons Kwik daarentegen die zat liever in de struiken en dat kan

je wel zien aan haar snuit...

 

 

En alhoewel ons Luna nog niet helemaal terug in vacht zit,

mag ze toch wel weer gezien worden...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Af en toe twijfel ik of ik wel een hond gekocht heb, kijk maar eens mee

naar het volgende recept :

 

 

Men neme een bak met water :

 

 

 

voeg daarbij nog Luna en haar botje :

 

 

 

 

Leg het botje in het water :

 

 

 

 

en zie wat er nu gebeurd :

 

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

Zou er ook zeehondenbloed in haar zitten???

Of is het gewoon een daredevil!!!

 

 

Feit is gewoon wel, wie wat durft die heeft ook wat...

 

 

 

dus lekker smullen maar.

Heeft ze geen mooi koppie?

 

 

 

Onlangs kreeg Luna een klein leeg colaflesje

te pakken. En leuk speelgoed dat dat is.

 

 

 

Je kan er zo lekker op kauwen.

 

 

 

Een deukje meer of minder maakt echt niet uit.

 

 

 

Een hapje hier, een hapje daar,...

 

 

 

En daarna ben ik er mee klaar

 

 

 

Maar dan heb je het dopje nog...

 

 

 

Das ook een leuk knabbeldingetje.

 

 

 

Ook daar kan ik me wel even mee zoet houden.

 

 

 

Maar wat doe je ermee als je het beu bent????

 

 

 

Aha!!! Verstoppen natuurlijk.

 

 

 

En wat is een beter plekje dan in de schoenen van het vrouwtje...

 

 

 

 

 

 

 

 

Blijkbaar weet ons Luna perfect wat je met een tandenborstel doet.

 

eerst een beetje vooraan

 

 

 

dan een beetje links

 

 

 

en een beetje rechts  

 

 

 

 achteraan niet vergeten

 

 

 

zelfs tot in de verste hoekjes gaat ze

 

 

 

Of zou het gewoon een afleidingsmaneuvre zijn omdat

ze het tandjes controleren wil omzeilen???  

 

 

 

 

Luna vond dat haar mand er lang genoeg hetzelfde had  

uitgezien dus heeft ze ze even gereorganiseerd.

 

 

 

En dit was het uiteindelijke resultaat.

Ieder heeft zijn of haar eigen smaak, zullen we

maar zeggen zeker.  

 

 

 

Waar zij natuurlijk niet bij heeft stilgestaan was

dat ze daar ook nog in moest slapen...

 

 

 

Na eventjes om zich heen te hebben gekeken en te zien

dat het goed was, heeft ze uiteindelijk toch

maar haar oogjes toegedaan.

 

 

 

 

 

Ach ja, als je moe bent slaap je overal  

 

 

 

 

 

Luna brengt van haar wandelingen graag telkens

een trofee mee. Of het nu een stokje is, of een blaadje,

of een papiertje, zelfs een zakdoek sleurt ze mee.

Maar dit is toch haar allergrootste...

 

 

 

En lekker dat ie is...

 

 

 

En natuurlijk moet ie aan de andere kant ook

eens geproefd worden.

 

 

 

Hmmmmmm, dat smaakt ook niet slecht.

 

 

 

 

 

 

Vanmorgen kwamen er een paar moeders langs die hun kinderen  

net op school hadden afgezet en deze noemden onze

kleine meid al "de witte tornado" toen ze alweer een

stukje papier mee naar huis sleepte.

Ik hoop alleen maar dat "later als ze groot is" ze dan niet  

met hele bankstellen afkomt want waar moet ik

daar mee blijven?!?